Poświęcamy pamięci naszych Przyjaciół – śp. Jerzemu Waldorffowi oraz członkom Komitetu, śp. Olgierdowi Korzenieckiemu, śp. Jerzemu Surwile i śp. Halinie Jotkiałło. 

 

Zawdzięczając finansowanemu wsparciu Ambasady Polskiej na Litwie dokonano restauracji pomnika śp. Antoniego Józefa Glińskiego. Pomnik został ustawiony po śmierci pisarza w 1866 roku i dotychczas nie był odnowiony.

Antoni Józef Gliński, syn chłopski, urodził się w 1818 roku na ziemi nowogródzkiej. Był samoukiem, swoją wiedzę uzupełnił w bibliotece dworskiej Chreptowiczów, którzy chętnie pomagali biednym, ale zdolnym dzieciom chłopskim. Po śmierci ostatniego Chreptowicza, Józef Gliński postanowił szukać szczęścia w Wilnie, do którego przeniósł się w 1844 roku. Poszczęściło się mu zostać najpierw urzędnikiem guberialnym, a następnie pracowało jako tłumacz w ,,Kurierze Wileńskim". Zaczął również próbować swych sił w pisarstwie. Zachęcali go do tego Wileńscy naukowcy i pisarze. Jego głównym osiągnięciem, jako pisarza, był ,,Bajarz polski". To zbiór baśni, powieści i gawęd ludowych. Wydał te piękne baśnie i bajki Zygmunt Nagrodzki. Pozytywnie zrecenzował je Wł. Syrokomla. Antoni Józef Gliński przetłumaczył również zbiór bajek Iwana Kryłowa. Ten skromny człowiek zdobył jednak trwałe miejsce w dziejach kultury polskiej. Więc nic dziwnego, że na pomniku jako epitafium zostały wyryte następne słowa:

,, Kto baśni po wsiach, wśród ludu

Szukał jak pereł, co kryje morze,

Temu przez modły wdzięcznego ludu

Uczyń te ziemię lekką, o Boże "

Miejmy nadzieję, że ktoś przypomni o Glińskim i wyda drukiem zapomniane baśnie i bajki zebrane na Wileńszczyźnie. Koszt renowacji 2867,97 Litów.